Mazide Kalanlar

Bu video görüntüleri 1984 yılında Akçapınar köyünde okunan bir Mevlit programında çekilmiştir. Aradan yirmi dört yıla yakın bir zaman geçmiştir. Mazide kalan bu görüntüleri sunarak sizleri geçmişe götürmek istiyorum.



Bu görüntülerde Akçapınar köyü- Duman köyü- Hacıaliler köyü- Pirler köyü- Karaahmetler köyü- Çamtepe köyü- Cansızlar köyü- Gökçeözü köyü- Gerişler köyü- Narzanlar köyü ile Taraklı ilçe merkezinde yaşayan veya rahmetli olan insanlarımız vardır.

Bu video görüntülerini dikkatle izlerseniz mutlaka bir tanıdığınızı bir sevdiğinizi görürsünüz. Bu kimselerden bazıları bugün aramızda yoktur. Ebedi âleme göçüp gitmişlerdir.

Her başlangıcın bir sonu, her çıkışın da bir inişi vardır. Bir gün gelecek kâinattaki bu muazzam düzen bozulacak. Güneş- Ay ve Yıldızlar kararacak. Hayat son bulacaktır. İşte buna kıyamet denir.

Dünyaya gelen her canlı bir gün mutlaka ölecektir. Her insanın ölümü kendisi için kıyametin kopmasıdır. İnsan nerede- ne zaman- nasıl öleceğini bilemez.

Kuran’ı Kerim’ de şöyle buyrulur:

“Beş şey vardır ki, o beş şeyin bilgisi Allah’ın ilminde saklıdır:

1-Kıyametin ne zaman kopacağını ancak yüce Allah bilir.
2-Yağmurun nereye- ne zaman- ne kadar yağacağına O, karar verir.
3-Anne rahmindeki çocuğun geleceğine ait bilgileri ancak O,bilir
4-İnsanın başına yarın neler gelecek- neler olacak yine O, bilir.
5-İnsanın nerede- ne zaman öleceğini Ondan başka bilen yoktur.” (Lokman / 34)

Dünya misafir hanedir. İnsanlar da bu dünyada misafirdir. Misafir gittiği yerde uzun süre kalmaz. İnsanlarda dünyada ebedi kalmazlar. Dünyaya gelen her insan bir gün bu dünyadan mutlaka göçüp gider.

Yüce Allah şöyle buyuruyor: “Ecel geldiği zaman ne bir saat geri kalır, ne de bir saat ileriye gider.” (Yunus / 49)

Bu dünyadan ne saltanat sahipleri, ne mülk sahipleri göçüp gitmişlerdir. Ne sevgi dolu insanlar, ne muhabbeti tatlı insanlar aramızdan ayrılmışlardır.

Bakınız Yunus Emre ne söylüyor:

Dünyadan göçüp gidenler,
Ne gelirler ne bir haber verirler.
Üzerinde türlü türlü otlar bitenler,
Ne gelirler ne bir haber verirler.

Ölenler eserleri ve hatıraları ile yaşarlar. Bu kısa dünya hayatında dostça- kardeşçe yaşayalım. Kimseye kötülük etmeyelim. Kimseye buğuz etmeyelim. Kin- nefret- haset ve düşmanlıktan uzak duralım. Ey Allah’ın kulları! Gelin dost kalalım. Kardeş olalım.

Bu görüntülerde olup da bu gün aramızda olmayan, mazide kalan bu tanıdığımız ve sevdiğimiz kimseleri Rahmetle – Minnetle- Şükranla anıyorum. Ruhlarına Fatiha…..AMİN…

Hocaların Hocası

İç ve dış düşmanlar tarafından yıkılan Osmanlı Devletinin yerine Türkiye Cumhuriyeti kurulmuş, Ülke de yenilik ve kalkınma hareketleri başlamıştı.

Dini bilimlerle Pozitif bilimlerin bir arada verildiği Medreseler kapanmış, yerine üniversiteler açılmıştı.

1949 yılına kadar Türkiye de dini eğitim veren eğitim kurumları yoktu. Halkın dini eğitim ihtiyacı son medrese mezunu hocalar tarafından karşılanıyordu.

Yazımıza “Hocaların Hocası” diye başladığımız Rahmetli Mehmet Akbulut hoca efendi, 1895 yılında doğmuş, iyi bir dini eğitim görmüştür.

Bölgesinde: “Duman Köylü Koca Hafız veya Duman Köylü Hafız Dayı” olarak tanınırdı. Dini bir konuda bilgisine başvurulacak tek kişiydi.

Birinci dünya savaşını, kurtuluş savaşını, ikinci dünya savaşını görmüş, almış olduğu dini eğitimle yaşadığı bölgede halkı aydınlatmış ve birçok talebe yetiştirmiştir.

O, Hayır cemiyetlerinde ve mevlitlerde halka vaaz veren, halkı irşat eden tek kişiydi. Mütevazı bir kişiydi. Feraset sahibiydi. Sevilirdi, sayılırdı.

Halk dini bir konuda tereddüde düştüğü zaman: “Bu konuyu Duman Köylü Koca Hafız Dayıya soralım” derlerdi.

Bir asrın üzerinde yaşayan rahmetli hocamız, 23 Temmuz 1998 yılında vefat etmiştir.

İslam dini ilime çok önem vermiş, bilenlerle bilmeyenlerin bir tutulamayacağını vurgulamış, peygamberimiz de âlimi övmüştür.

O, buyurmuştur ki: “Âlimin ölümü âlemin ölümüdür.”

Ölüm yıl dönümünde biz de hocamızı rahmetle- minnetle- şükranla anıyoruz

Sizlere 1984 yılında Akçapınar köyünde bir mevlitte çekilmiş onun video görüntülerini sunuyoruz…